Stop het retail denken voor anderen

Retailers (winkeliers) zijn gemeengoed geworden. Iedereen mag zomaar zijn zegje doen over hoe de retailers (winkeliers) hun bedrijf moeten runnen. Gemeentes, marketingdeskundigen, vastgoedeigenaren, projectontwikkelaars, banken en nog vele groepen meer schrijven naar hartenlust artikelen, gericht aan de consument en elkaar over hoe het allemaal anders moet.
Laat de ondernemer gewoon ondernemen en als je al iets wil doen, doe het vooral lekker zelf en ga niet met de wijzende vinger naar een ander gericht staan.

Ik volg al een tijdje diverse mensen via het internet, ben als bestuurder van een winkeliersvereniging betrokken en ga regelmatig naar bijeenkomsten over de retailmarkt. Wat mij opvalt is dat iedereen flink op de tam-tam aan het slaan is, behalve de winkeliers zelf. Opmerkingen als “de vernieuwde winkelstraat”, “van lint naar pit”, “belevingsgebeid” etc. zijn allemaal kreten die bedacht zijn vanachter een bureau en niet vanuit een winkelier in een winkelstraat.
In mijn ogen wordt heel veel bedacht om toch maar de waarde van het onroerende goed veilig te stellen. De huurprijzen van winkelpanden zakken niet naar een niveau dat de markt vraagt en blijkbaar is nieuwbouw toch nog steeds rendabel.

Vooralsnog zie ik wel omvorming van winkelgebieden, maar dat dit leid tot enig resultaat voor winkeliers kan ik nog niet zeggen. Intussen zadel je de ondernemers wel op met een heleboel onzekerheid en maakt het dat ze nauwelijks nog durven investeren.

Het is prachtig om te denken dat de consument meer beleving wil in een winkelgebied. Dat zal best ook wel ten dele waar zijn. Maar maakt het dat de consument doorslaggevend anders gaat winkelen? Ik denk het van niet. Die consument kies namelijk zelf en laat zich niet dwingen om de kunstmatige gezelligheid op te zoeken.

Het begint er meer en meer op te lijken dat de consument het liefst heel dicht bij huis de inkopen wil doen. En op dit moment is de dichtstbijzijnde plek het internet. Ga je dan als gemeente praten over het meer ontwikkelen van centra en het ontmoedigen van winkels daarbuiten, dan maak je dat die consument verder van huis moet en dat is juist de weg die ze niet willen.
Beleid is ook dat mensen langer zelfstandig blijven wonen, zorg vanuit de buurt ontvangen en dat iedereen sociaal betrokken is. Als beleidsmaker, projectontwikkelaar, planoloog en marketing deskundige geef je hier invulling aan door bijna alle activiteiten te concentreren in een centrum dat ver weg is van de bewoonde wereld en nauwelijks bereikbaar is met openbaar vervoer of auto.

En wat is de reactie van de consument nu al? Ze winkelen steeds meer vanuit hun eigen huis en in hun eigen omgeving. De eerste huiskamerwinkels zijn al opgericht. Nog even wachten en de echte “buurtsuper” gaat haar intrede weer doen.

Als winkelier ondernemer liggen er volop kansen door uit te gaan van je eigen kracht en mogelijkheden. Iedere winkel waar de klant zich “thuis en welkom” voelt gaat het winnen. Of dit nu op een A1 locatie of ergens achteraf is. Dit is ook van toepassing op een winkelgebied. Als iemand zich daar thuis en welkom voelt, dan zal die daar met plezier naar toe gaan. Dat thuis en welkom voelen wordt gedaan door de mensen die er wonen, werken en verblijven samen. Investeren in jezelf als ondernemer door betere relaties te bouwen, weten wanneer een klant zich welkom voelt en goed personeel dat mensen een welkom thuis kan bieden in de winkel en het winkelgebied.